سلیم طوقی کوچک حدود 15 سانتیمتر طول دارد و در مقایسه با پرندگانی که بیشتر در معرض دید و شناخت اهالی هستند تقریباً به اندازه‌ی چکاوک کاکلی یا همان بوکَلوی محلی است. از راسته‌ی آبچلیک‌سانان و تیره‌ی سلیمیان است. از سلیم طوقی کوچک‌تر است و فقط می‌توان در هنگام پرواز آن را از سلیم طوقی تشخیص داد چون فاقد نوار سفید بالی است و به طور کلی تنها این سلیم نوار سفید بالی ندارد. در پرنده‌ی جوان، رنگ پیشانی و لکه‌ی پشت و بالای چشم‌ها کمرنگ‌تر و فاقد نوار سینه‌ای است یا نوار سینه‌ای‌اش از هم باز است و حلقه‌ی کامل نیست. اگر بخواهیم آن را از سلیم کوچک تشخیص دهیم باید به رنگ سرش توجه کنیم.
سلیم طوقی کوچک بیشتر در سواحل دریاها، دریاچه‌های شور، زمین‌های شنی و ریگ‌زارها یا مناطق گلی و ماسه‌ای به سر می‌برد و تولید مثل می‌کند. در ایران بومی است و فراوان دیده می‌شود.
متأسفانه چون کمتر در معرض دید و مسیر اهالی کوخرد و اطراف است، تا به حال اسم خاصی که به این پرنده اطلاق شود، در حال حاضر شنیده نشده است و این امر برای بیشتر پرندگان مهاجر صدق می‌کند. به احتمال بسیار قوی گذشتگان و نیاکان ما این پرندگان را به اسم‌های خاص خود می‌شناختند که هم اکنون به دست فراموشی سپرده شده است و چون بیشتر در ساحل رودخانه‌ی مهران زندگی می‌کند مثل سایر این پرندگان معروف هستند به مُروِ لَبِ روخونَه (1). چون این پرندگان کمتر نقشی را در زندگی اهالی بومی منطقه داشته ‌اند و یا اینطور تصور می‌کردند، به دست فراموشی سپرده شده‌اند.
در فصل زمستان، هنگامی که لمبیر ملکی (2) مملو از آب باران است، می‌توان سلیم‌های طوقی کوچک را به همراه چوب‌پا و اردک کله سبز مشاهده کرد که در کنار تتیوَک‌ها که از ساکنین بومی لمبیر ملکی و رودخانه‌ی مهران هستند، به خوبی و خوشی زندگی می‌کنند که در این میان فقط اردک‌ها در معرض خطر شکارچیان جوان و نوجوان محلی هستند.

---