X
تبلیغات
پرندگان کوخرد
نام فارسی: خوتکای ابرو سفید (خوتکای سفید)
نام محلی:  ...
نام محلی پیشنهادی:  بط بُرم سفید (بط سفید)
نام علمی: Anas querquedula
نام انگلیسی: Garganey


خوتکای ابرو سفید از راسته ی غاز سانان Anseriformes و تیره ی مرغابیان Anatidae می باشد و در تقسیم بندی جزیی تر در زیر تیره ی اردک ها  Anatinae و از جمله اردک های رو آب چر Surface Feeding Ducks قرار دارند.

خوتکای ابرو سفید در حدود 37 تا 41 سانتی متر طول دارد و اردکی کوچک می باشد. رنگ پرنده ی نر، با سایر خوتکاها متفاوت است. در بالای چشم و ابرویش نوار سفید رنگی دارد که به وضوح دیده می شود و تا پشت سرش امتداد دارد. منقارش تیره و پیش بالش خاکستری مایل به آبی است که در هنگام پرواز به خوبی نمایان است. آینه ی بالی سبز رنگ و نامشخصی دارد. شکم و پهلوها خاکستری رنگ است و سر،‌ گلو و سینه اش بلوطی مایل به قهوه ای و نقطه نقطه ای است. پرنده ی نر در دوران تولک شبیه پرنده ی ماده است ، ولی همواره به کمک رنگ خاکستری مایل به آبی شانه‌هایش بازشناخته می شود .

...

زیستگاه این پرنده همانند خوتکا است. در مناطق تالابی، آبگیر ها، باتلاق ها، مصب ها، دریاچه ها و سواحل دریا به سر می برد.

معمولاً در حالی که نیمی از سرش زیر آب است به شنا می پردازد و از گیاهان و حیوانات ریز آبزی تغذیه می کند. از گیاهان و حشرات روی سطح آب نیز تغذیه می کند. خوتکای ابرو سفید به ندرت در آب شور دیده می شود .
در میان علف‌های بلند و نزدیک آب زادوولد می کند. لانه ش را از برگ و علوفه ی اطراف آب می سازد و با پرهای نرم می پوشاند و حدود 8 تا 9 تخم در آن می گذارد که پس از 21 تا 23 روز تبدیل به جوجه می شوند و پرنده ی ماده حدود 30 تا 40 از آن ها نگهداری می کند تا بتوانند پرواز کنند.

خوتکای ابرو سفید در ایران جزو اولین گروه های پرندگان مهاجر هستند که در پاییز وارد ایران می شوند و اوخر اسفند ماه باز می گردند. به صورت مهاجر عبوری معمولاً در تمام نقاط ایران قابل مشاهده هستند. در سال های گذشته به تعداد کم در شمال غربی ایران زاد ولد نیز کرده است اما اخیراّ گزارش مستندی در مورد زادآوری این پرنده در ایران در دست نیست. در بخش کوخرد و شهرستان بستک می توان این پرندگان را از نیمه ی دوم شهریور و اوایل مهر ماه در اطراف آبگیرهای آب شیرین و دریاچه های سدها برای مدت محدودی به صورت جفت یا ... ادامه ی مطلب


برچسب‌ها: غازسانان, مرغابیان, Anatidae, Anseriformes, Anatinae
ادامه مطلب
+ نوشته شده در 93/01/30ساعت توسط پرندگان کوخرد |

استفاده از مطالب و عكس های وبلاگ پرندگان كوخرد با ذكر منبع مانعی ندارد
















برچسب‌ها: استفاده از مطالب و عكس های وبلاگ پرندگان كوخرد
+ نوشته شده در 93/01/28ساعت توسط پرندگان کوخرد |

نام فارسی: لک لک سیاه
نام محلی: لک لک سیاه
نام علمی: Ciconia nigra
نام انگلیسی: Black Stork


لک لک سیاه از راسته ی لک لک سانان Ciconiiformes و تیره ی لک لکیان Ciconiidae می باشد. تیره ی لک لکیان پرندگانی بزرگ با پاهای بسیار بلند،‌گردن دراز و منقار بلند و کلفت هستند. نر و ماده هم شکل و به رنگ های سیاه و سفید هستند ولی پرنده های نر اندکی بزرگترند. هنگام پرواز، گردن و منقارشان بیرون از بدن و در امتداد بدن قرار دارد اما پاهایشان اندکی رو به پایین قرار می گیرند.


لک لک سیاه حدود 95 تا 110 سانتی متر طول دارد. آبزی است و به واسطه ی سر، گردن و پشت سیاه رنگش کاملا از بقیه ی لک لکیان متمایز است. منقار، پوست بدون پر دور چشم و پاهای بلندش قرمز رنگ است اما در پرنده ی جوان منقار و پاها به رنگ سبز است. زیر تنه اش کاملاً سفید است. سر و پشتش جلای بنفش و سبز رنگی را علاوه بر رنگ سیاه دارد. چشمهایش قهوه ای رنگ است. نر و ماده هم شکل هستند. بیشتر از ماهی و قورباغه و وزغ تغذیه می کند ولی گاهی حشرات، ملخ ها، سمندرها و نیز جوندگان و پستانداران کوچک،‌ مارها و مارمولک ها را می خورد. پرنده ای تک زی است و معمولاً به تنهایی یا به صورت دسته های کوچک مهاجرت می کند.

لک لک سیاه پرنده ای است که می تواند مدت طولانی پرواز بدون توقف داشته باشد و حتی ممکن است در یک پرواز بیش از حدود 7000 کیلومتر را بپیماید و از فراز اقیانوس هایی عبور کند که دیگر پرندگان از طی آن مسیر خودداری کنند.
این پرنده در اطراف آب های شور و شیرین، رودخانه های کم عمق با ساحل شنی، کانال ها، جزایر، اراضی سیلابگیر و نواحی پر درخت کنار دریاچه ها به سر می برد. معمولاً روی درختان آشیانه می سازد.

در ایران به تعداد کم و مهاجر در مناطق جنوبی کرمان، فارس و هرمزگان و همچنین در مناظق شمال غرب به صورت گروه های کوچک مهاجر دیده می شود. لک لک سیاه از پرندگان کمیاب ایران است.
در شهرستان بستک و بخش کوخرد لک لک سیاه را می توان در فصل زمستان در سواحل رودخانه ی مهران مشاهده کرد. گاهی اوقات می توان این پرنده را در ساحل رودخانه ی مهران و یا در حال پرواز همراه با حواصیل خاکستری و حواصیل سفید بزرگ مشاهده کرد.
این پرنده لانه اش را که حدود یک و نیم متر قطر دارد با ... ادامه ی مطلب


برچسب‌ها: لک لک سانان, لک لکیان, Ciconiiformes, Ciconiidae
ادامه مطلب
+ نوشته شده در 93/01/22ساعت توسط پرندگان کوخرد |

نام فارسی: اکراس سیاه
نام محلی: ...
نام علمی: Plegadis falcinellus
نام انگلیسی: Glossy Ibis

اکراس سیاه از راسته ی لک لک سانان (Ciconiiformes) و تیره ی اکراسیان (Threskiornithidae) می باشد، حدود 48 تا 66 سانتی متر طول دارد، طول بال هایش بین 88 تا 105 سانتی متر است، حدود 5 تا 6 کیلوگرم وزن دارد و پرنده ای آبزی است. پرنده ای سیاه رنگ است و جلای بنفش بلوطی دارد، بال هایش سبز تیره و شیشه ای است. منقار خاکستری یا قهوه ای رنگش بلند و خمیده رو به پایین است. در فصل زمستان منقارش قهوه ای رنگ می شود و رگه های کم رنگی در سر و گردنش به چشم می خورد. در فصل زادآوری در قاعده ی منقارش لکه ی سفیدی ظاهر می شود. پر و بال پرندگان جوان بسیار کمرنگ تر است. پرنده ی نر و ماده هم شکل هستند اگرچه پرنده ی نر اندکی از پرنده ی ماده بزرگتر است. رنگ پاهایش قهوه ای تیره تا خاکستری زیتونی است.
اکراس سیاه در هنگام پرواز، بدنش باریک، بال هایش بلند، نوک بال هایش به صورت بیضی شکل می باشد و گردن و پاهایش کشیده است و از بیرون از دمش دیده می شود. سریع و کم دامنه بال می زند و گاهی بالبازروی می کند و به راحتی بر روی درختان می نشیند.

...

اکراس سیاه هیچ زیر گونه ای ندارد و تنها همین یک گونه در تمام نقاط دنیا دیده می شود و کمتر جایی را می توان پیدا کرد که این پرنده وجود نداشته باشد. در ایران در گذشته تابستان ها نسبتاً فراوان دیده می شده است ولی اکنون از تعداد این پرندگان کاسته شده است و به تعداد اندک به صورت مهاجر در فارس و خوزستان دیده می شود و در فصل بهار در شمال شرق دیده می شود و معمولاً به صورت گروهی زندگی و مهاجرت می کنند. در کوخرد و شهرستان بستک می توان اکراس سیاه را در پاییز و زمستان به همراه اگرت ها و باکلان در ساحل رودخانه ی مهران و یا در اطراف آبگیرها و دریاچه های سدهای آب شیرین دید.

نام لاتین این پرنده از شکل منقار بلند و خمیده اش گرفته شده است و Plegadis falcinellus اشاره به "داس" ...

ادامه ی مطلب




برچسب‌ها: Ciconiiformes, Threskiornithidae, لک لک سانان, اکراسیان
ادامه مطلب
+ نوشته شده در 92/12/02ساعت توسط پرندگان کوخرد |

نام فارسی: چوب پا
نام محلی پیشنهادی: دار پا
نام علمی: Himantopus himantopus
نام انگلیسی:Black-winged Stilt 


چوب پا از راسته ی  آبچلیک سانان (Charadriiformes) و از تیره ی نوک خنجریان (Recurvirostridae) می باشد.  این پرنده حدود 33 تا 38 سانتی متر طول دارد و با پاهای بلند قرمز رنگش، رو تنه ی سیاهش و زیر تنه و گردن و دم سفیدش از سایر پرندگان کنار آبزی متمایز است. سر،‌ پس گردن و منقارش سیاه است و پیشانی اش سفید رنگ و چشمهایش قرمز است. نوک سیاه رنگش بلند، باریک، تیز و مثلثی شکل است.


در پرواز، از بال های یکدست سیاه، بدن سفید و پاهای بلند قرمزش که حدود 60 درصد بلندی اش را تشکیل می دهد و در پرواز در امتداد بدنش قرار می گیرد به سادگی شناخته می شود. پرنده ی ماده اندکی کم رنگ تر است.


پاهای بلند این پرنده باعث می شود نسبت به دیگر آبچلیک سانان بتواند در آب های عمیق تر تغذیه کند.


تغذیه ی چوب پا با توجه به فصل های سال متفاوت است، بیشتر از حشرات آبزی، نرم تنان، سخت پوستان، عنکبوت ها، کرم ها، نوزاد قورباغه، ماهی های کوچک، تخم ماهی و دانه ی گیاهان تغذیه می کند.

...


با توجه به کم بارشی سال های اخیر و از بین رفتن زیستگاه ها و مناطق زندگی پرندگان کنارآبزی برای کمک به حفاظت از این پرندگان و دیدومک ها و سایر پرندگان کنارآبزی که بومی هستند و در منطقه زادآوری می کنند لازم است آب سدها و تالاب های فصلی تا قبل از زادآوری و رشد جوجه های این پرندگان به مصرف نرسد و خشک نگردد.



در کوخرد و اطراف نام خاصی برای این پرنده و بسیاری از پرندگان کنار آبزی وجود ندارد و این پرندگان به پرندگان کنار رودخانه معروف هستند. از آنجایی که "چوب" در گویش محلی شهرستان بستک "دار" تلفظ می شود، نام محلی "دارپا" برای "چوب پا" پیشنهاد می شود که به نظر نامی مناسب می آید.

ادامه ی مطلب


برچسب‌ها: Charadriiformes, Recurvirostridae, آبچلیک سانان, نوک خنجریان
ادامه مطلب
+ نوشته شده در 92/06/20ساعت توسط پرندگان کوخرد |

مطالب قدیمی‌تر
 
استفاده از مطالب و عكس های وبلاگ پرندگان كوخرد با ذكر منبع مانعی ندارد