قمری خانگی همانند یاکریم در راسته ی کبوترسانان(Columbiformes) و تیره ی کبوتریان(Columbidae) قرار دارد. این پرنده حدود 26 سانتی متر طول دارد. از نظر پر و بال شبیه قمری معمولی (کِیَتِ پُشرَنگ) است ولی کمی کوچک تر است.  در جلو گردن و بالای سینه اش لکه ی صورتی قهوه ای با نقطه نقطه سیاه وجود دارد. روتنه اش قرمز قهوه ای و بدون خال های سیاه است. ناحیه ی آبی خاکستری در حاشیه ی بیرونی پوشپرهای بال ها و بالای دم یا بدن،‌تضاد کمتری نسبت به قمری معمولی دارد. زیر بدن و زیر دمش سفید رنگ است. پرنده ی جوان فاقد لکه ی جلو گردن است یا کم رنگ تر دیده می شود. پاهایش قرمز رنگ است و حلقه ی چشمی اش نیز قرمز است. نوک این پرنده سیاه رنگ است. نر و ماده اش هم شکل هستند.

نام فارسی: یاکریم
نام محلی: کیَت اَزا (کیَهتِ عزا) ( Keyaht e Azaa )
نام علمی: Streptopelia decaocto
نام انگلیسی: Collared Dove -  Eurasian Collared Dove

یاکریم حدود 29 سانتی متر طول دارد و اندازه اش متوسط است ولی از دیگر قمری ها بزرگتر است و به رنگ شنی صورتی است. نیم طوق تیره ای در پس گردن دارد و سرش خاکستری است. از قمری معمولی (کیَت پُشرَنگ در گویش کوخردی) به واسطه ی پیش بال بدون خال به رنگ شنی قهوه ای متمایز می شود که در قمری معمولی خال های سیاهی در پیش بالش دیده می شود. زیر بال هایش بر خلاف قمری معمولی سفید است. یا کریم با سرعت کمی پرواز می کند و در پرواز بال هایش را کمتر تکان می دهد. بسیار شبیه کبوتر اهلی است با این تفاوت که بدنش نخودی کم رنگ و بدون تیرگی روی شاهپرهای اولیه است. چشم هایش قرمز است.
این پرنده در شهرها و مناطق روستایی به سر می برد و اغلب به صورت گروهی دیده می شود. در شهرستان بستک و بخش کوخرد بومی است و فراوان است. در بیشتر مناطق نیمه ی جنوبی کشور زندگی می کند.
...

این پرندگان در آب و هوای گرم و خشک کوخرد گاهی آنقدر تشنه می شوند و آنقدر گرمشان می شود که از فرط تشنگی در هنگام نوشیدن آب، نیمی از بدنشان را در آب فرو می برند تا بدینوسیله از گرمای طاقت فرسای تابستان بکاهند.
...
صدای این پرنده را از دوردست می توان شنید و آن را تشخیص داد. صدایش شبیه " کو – کوو – کو" است که در فرهنگ های مختلف به اصوات و کلمات مختلفی تشبیه می کنند. در کوخرد وقتی پدربزرگ ها و مادر بزرگ ها که از قدیم در صحرا و بیابان با این پرنده و صدایش انس داشتند، صدایش را می شنوند می گویند:
کو کوو کوو = تقلید تن صدای یا کریم
خای اُم نوو = تخم گذاشتم
بِچ اُم کِه = تبدیل به بچه اش کردم
گَپ اُم کِه = بزرگش کردم
دُز اُش بُرد = دزد آن را برد

نام "یاکریم" که در تهران و شهرهای اطراف به این پرنده اطلاق می شود نیز از شباهت تن صدای این پرنده با این اصطلاح است. در استان خراسان و بعضی از شهرهای کشور مثل کرمانشاه، این پرنده به "موسی کو تقی" معروف است که این کلمات نیز از تن صدایش گرفته شده است.
بسیاری از افراد "یاکریم" Collared Dove (Streptopelia decaocto) را از  قمری معمولیTurtle Dove (Streptopelia turtur)( کِیَت پُشرَنگ در گویش کوخردی ) یا قمری خانگیLaughing Dove (Streptopelia senegalensis) ( کِیَت سُرخو در گویش کوخردی ) تشخیص نمی دهند و یا هر دو را یا کریم صدا می زنند.
با توجه به اینکه ظاهراَ چند سالی است که یاکریم از تهران رخت بر بسته است و جای آن را قمری خانگی پر کرده است، هنوز بسیاری از مردم تهران به اشتباه قمری خانگی را یاکریم صدا می زنند. شاید مشهدی ها و کرمانشاهی ها هم منظورشان از "موسی کو تقی" قمری خانگی باشد نه یاکریم.

عکس قمری خانگی Laughing Dove (Streptopelia senegalensis)

هم وطنان خراسانی و کرمانشاهی که دستی در پرنده نگری و تشخیص پرندگان دارند لطف کنند در این مورد تحقیق کنند و نتیجه را به اطلاع علاقه مندان برسانند که "موسی کو تقی" واقعاَ همان "یاکریم قدیمی" تهرانی هاست یا "یاکریم جدید" تهرانی ها که منظور قمری خانگی است.

متأسفانه در ویکی پدیای فارسی نیز  در زیر واژه ی یاکریم، عکس های قمری خانگی قرار دارد و از یاکریم
Collared Dove -  Eurasian Collared Dove (Streptopelia decaocto) به عنوان قمری خانگی Laughing Dove (Streptopelia senegalensis) نام برده شده است. با توجه به مرجع بودن و استفاده از ویکی پدیا در بسیاری از وب سایت ها و وب لاگ ها، این اشکال نیاز به اصلاح و تصحیح دارد.
حتی در ویکی پدیای انگلیسی هم لینکLaughing Dove  به اشتباه به صفحه ی فارسی یاکریم متصل است.....

نام فارسی: آبچلیک پا سبز
نام محلی: ...
نام علمی: Tringa nebularia
نام انگلیسی: Common Greenshan -  Greenshank 

آبچلیک پاسبز در راسته ی آبچلیک سانان ( Charadriiformes )  و تیره ی آبچلیکیان ( Scolopacidae ) قرار دارد. آبچلیکیان پاهایی نسبتاّ بلند، بال های نوک تیز و زاویه دار دارند و منقارشان دراز و باریک است. نر و ماده هم شکل هستند و اغلب به صورت گروهی به سر می برند. از مواد مختلف حیوانی مانند حشرات، کرم ها و ماهی های کوچک،‌ سخت پوستان و گاهی  نیز از مواد گیاهی تغذیه می کنند.
آبچلیک پاسبز حدود 32 سانتی متر طول دارد. پاهایش بلند، سبز رنگ(گاهی نیز زرد مایل به سبز) است. منقارش بلند و اندکی رو به بالا و سیاه رنگ مایل به سبز است. روتنه اش قهوه ای خاکستری، دمش راه راه سیاه و سفید، دمگاه و قسمتی از دم و پشتش به شکل لوزی و سفید است. سینه اش لکه لکه، شکم و زیر تنه اش سفید است و فاقد نوار ابرویی است. حلقه ی چشمی سفید کم رنگی دارد.  کمی از آبچلیک پاسرخ بزرگ تر، اما لاغرتر از آن است و خاکستری تر است.

در هنگام پرواز تمام بالش تیره است و در تضاد با بدن سفید رنگش است.
در تابستان روتنه اش تیره با نقطه نقطه های قهوه ای زیتونی است و پهلوها و سینه اش نقطه نقطه می شود.
در هنگام پرواز پاهایش بیرون از دم قرار می گیرد. اغلب در آب های کم عمق برای شکار ماهی های کوچک، در حالی که به سرعت در حال دویدن است دیده می شود.
آبچلیک پاسبز بومی منطقه است و در شهرستان بستک و بخش کوخرد بیشتر می توان آن ها را در ساحل رودخانه ی مهران و در سواحل سدهایی مشاهده کرد که ...

نام فارسی: کشیم کوچک
نام محلی: تاسَکو (Taasaku)
نام علمی: Tachybaptus ruficollis
نام انگلیسی: Little Grebe - Dabchick

کشیم کوچک از راسته ی کشیم سانان (Podicipediformes)   و تیره ی کشیمیان (Podicipedidae) می باشد. این تیره در دنیا شامل 20 گونه می باشد که 5 گونه ی آن در ایران وجود دارند.


پرندگان این تیره بیشتر به داخل آب شیرجه می روند و زیاد میلی به پرواز کردن ندارند. به طور کلی کشیمیان در پرواز کردن ضعیف هستند و معمولاً پروازشان با دویدن روی آب آغاز می شود، سپس برخاسته و در ارتفاع پایین پرواز می کنند.

تیره ی کشیمیان پاهایشان نیم پرده است و دم ندارند. نر و ماده شان هم شکل هستند و از بیشتر از ماهی تغذیه می کنند. از نرم تنان و دوزیستان نیز تغذیه می کنند. در آب های ساحلی،‌ دریاچه ها و مصب ها به سر می برند و آشیانه ی خود را معمولا در کنار آب و یا روی برگ های شناور می سازند.


کشیم کوچک حدود 27 سانتی متر طول دارد و همینطور که از اسمش پیداست کوچکترین گونه ی تیره ی کشیمیان است. به دلیل اینکه به توپ یا کاسه ی کوچکی می ماند که بر روی آب افتاده است، در گویش کوخرد و روستاهای اطراف، تاسَکو (یعنی کاسه ی کوچک) نامیده می شود. منقار و گردن این پرنده از سایر کشیم ها کوتاه تر و کلفت تر است.


کشیم کوچک در آبگیرها، دریاچه ها، مانداب ها و رودخانه های آرام به سر می برد و همانجا نیز تولید مثل می کند. در ایران و در شهرستان بستک و بخش کوخرد بومی است و به صورت مهاجر در فصل زمستان نسبتاً فراوان است. همیشه می توان در جنوب کوخرد بر روی دریاچه ی سد بست گز این پرندگان را مشاهده کرد و زمستان ها که رودخانه ی مهران پر آب است و آبش زیاد شور نیست، می توان در قسمت هایی که عمق بیشتری دارد و در گویش محلی به "بِرم" معروف هستند، تاسَکوها را مشاهده کرد که به محض نزدیک شدن به آن ها به زیر آب فرو می روند و پس از چند دقیقه می توان ...